Storythai

23 มิถุนายน

ผ่านไปแล้ว..อาทิตย์ที่แสนจะวุ่นวาย
ทั้งเรียน ทั้งปั่นงานส่ง ทั้งซ้อมร้องเพลง
เหนื่อย..แต่คุ้มจริงๆ

ถึงประกวดร้องเพลงจะได้ที่ 4 ร่วม 555
แต่การซ้อมร้องเพลงให้อะไรมากกว่านั้นเยอะ

ได้สนิทกับเพื่อนๆ โดยเฉพาะเพื่อนๆ 5 ปี
ไปซ้อมรังสิต ถึงจะลำบาก กลับดึก
ก็ยังไปกัน บางคนไปทั้งๆที่ไม่รู้ว่าจะกลับยังไง
คืนที่ค้างรังสิต ถึงจะเหนื่อย แต่ก็ยังนอนคุยกันต่อ
เช้ามาก็เป็นแพนด้าไปซ้อมกัน 55
เพื่อนๆ 4 ปีก็น่ารักมากมาย
ให้เด็ก 5 ปีไปนอนด้วย เบียดก็ไม่เป็นไร
เพื่อนผู้ช.ก็เจ้น เดินกางร่มไปส่งให้ถึงหน้าหอ
ทั้งๆที่หอตัวเองถึงก่อน

พี่ๆ ก็น่ารักทุกคน
ดูแลน้องดีมากๆๆๆ ช่วยถือของ หาน้ำ พัดให้ตลอด
พี่ 5 ปีชอบเรียกน้องว่า หนูๆ
ประกวดร้องเพลงเสร็จก็เข้ามากอด มาถ่ายรูปด้วย
ซ้อมร้องเพลงเราเหนื่อย พี่เค้าก็เหนื่อยไม่แพ้กัน
อาจจะเหนื่อยมากกว่าด้วย เหนื่อยใจ 55

พอหมดร้องเพลงแล้วก็ใจหายเนอะ
คงได้เจอเพื่อนๆรังสิตน้อยลงไปอีก
จากที่ปกติก็ไม่ค่อยเจออยู่แล้ว
เจอพี่ๆน้อยลง ปกติเจอพี่ทุกเย็น
ตอนนี้จะไปเจอได้ตอนไหนอีก..
รักพี่ๆมากๆอ่ะ รักอย่างบอกไม่ถูก

แน้นท์ เราไม่สบายใจหว่ะ
เรารู้สึกได้ว่ามีคนนึงพยายามเลี่ยงเรา
แรกๆเค้าก็คุยเล่นกับเราปกติ
แต่ช่วงหลังๆมานี้ เค้าดูเลี่ยงๆเราอ่ะ
ไม่เข้ามาคุย ไม่สบตา เวลาเจอกันก็ทำหน้านิ่งๆ
ขนาดเราไปคุยกับเพื่อนเค้าที่ยืนอยู่ข้างๆ
เค้ายังเมินไปมองที่อื่นเลยอ่ะ
เราไม่รู้ว่าเราไปทำอะไรผิดตอนไหนอ่ะ
เราอยากจะคิดว่าเรารู้สึกไปเอง แต่มันชัดมากๆอ่ะ
กับคนอื่นเค้าก็คุยเล่นปกติ
เราไม่สบายใจ แต่ไม่รู้จะทำยังไง..